EN ISO 11925 Badanie łatwopalności materiałów budowlanych - badanie pojedynczego źródła pożaru

Role badania EN ISO 11925-2:2020 w europejskim systemie klasyfikacji
EN ISO 11925-2:2020 Zapalność wyrobów poddawanych bezpośredniemu działaniu płomienia - badanie zapalności materiałów budowlanych - część II: badanie pojedynczego źródła pożaru.Wymagane wyniki to klasa E-B (w połączeniu z wynikami badań EN 13823) i klasa Efl - Bfl (w połączeniu z wynikami badań EN ISO 9239-1).

Zasada badania
Badanie to określa łatwopalność próbki w kierunku pionowym, gdy w jej krawędzi lub powierzchni znajduje się niewielki płomień.Obserwuj zachowanie palenia próbki, aby sprawdzić, czy płomień rozprzestrzenia się i czy istnieją jakieś palące się cząstki lub krople.

Sprawozdanie z badania
Sprawozdanie z badania zawiera informacje na temat próbki i wyników badań.

● czas ekspozycji użyty do badania (15 lub 30 sekund);

● Tryb ekspozycji (krawędź - powierzchnia);

● czy wierzchołek płomienia osiąga i/lub przechodzi przez znak 150 mm nad punktem wyrzucenia płomienia oraz dokładny czas osiągnięcia i/lub przejścia przez znak;

Czy zauważyliście, że płonące krople zapaliły papier filtrujący znajdujący się w tacce pod próbką?

Kryteria oceny zgodnie z EN 13501-1
Powyższe wyniki badań można wykorzystać do oceny klasyfikacji zgodnie z normą EN 13501-1. W normalnych warunkach ocena opiera się na średniej 6-12 badaniach.wymagana jest ekspozycja przez 30 sekund, a wysokość płomienia nie może przekroczyć 150 mm w ciągu 60 sekund od rozpoczęcia badania.

W przypadku (innych) kategorii (E i Efl) wymagana jest ekspozycja przez 15 sekund, a wysokość płomienia nie powinna przekraczać 150 mm w ciągu 20 sekund od rozpoczęcia badania.W przypadku klasyfikacji podłogi i zastosowań końcowych, w których ekspozycja krawędzi nie jest możliwaW pozostałych przypadkach oprócz ekspozycji powierzchniowej należy również wykonywać ekspozycję krawędzi.

Próbka testowa
Próbka powinna w możliwie największym stopniu reprezentować ostateczne wykorzystanie produktu, co ma szczególne zastosowanie do stosowania standardowych podłoża opisanych w normie EN 13238.

Należy zastosować w zasadzie płaską próbkę:

● Rozmiary: 250 mm x 90 mm

● Grubość: maksymalnie 40 milimetrów (wliczając podłoże w czasie użytkowania)

Normy produktowe dla określonych produktów (grup) mogą zawierać przepisy dotyczące struktury próbki w celu osiągnięcia maksymalnego zakresu zastosowań.

Po pisemnym potwierdzeniu zamówienia i debugowaniu próbek zgodnie ze standardami można rozpocząć testowanie.

Dodatkowe badania prób wielowarstwowych
W przypadku próbek wielowarstwowych o grubości większej niż 10 mm:tylko jednopoziomowe próbki o grubości większej niż 3 mm (z wyjątkiem warstw klejących) muszą zostać poddane dodatkowym badaniom uderzeniowym na płomień.