wiadomości o firmie Podstawowa analiza normy IEC: IEC 60587

1. Konieczność stosowania sprzętu do wykrywania izolatorów
Izolatory to kluczowe elementy systemów elektroenergetycznych, które pełnią dwurdzeniowe funkcje izolacji elektrycznej i wsparcia mechanicznego. Ich parametry bezpośrednio decydują o bezpieczeństwie, stabilności i ekonomiczności pracy sieci elektroenergetycznej. W złożonych warunkach pracy, takich jak wysokie napięcie, zanieczyszczenie i ekstremalne warunki pogodowe, izolatory są podatne na defekty, takie jak starzenie się, pogorszenie jakości, uszkodzenia i ślady elektryczne. Jeśli nie zostanie wykryty i usunięty w odpowiednim czasie, może łatwo doprowadzić do poważnych wypadków, takich jak rozgorzenie, potknięcia, przerwy w dostawie prądu na dużą skalę, uszkodzenie sprzętu i obrażenia ciała. Dlatego profesjonalny, dokładny i zgodny sprzęt do testowania izolatorów jest niezbędny do zapewnienia bezpiecznego działania systemów elektroenergetycznych, a międzynarodowe normy, takie jak IEC 62730:2024 i IEC 60587, stanowią podstawową podstawę naukowego, znormalizowanego i uznawania wyników testów.

2. IEC 60587:2022 „Metody badań odporności materiałów elektroizolacyjnych na śledzenie i korozję w trudnych warunkach środowiskowych”
1. Standardowe umiejscowienie i zakres zastosowania
IEC 60587:2022 to oficjalna norma testowa opublikowana przez IEC, mająca zastosowanie do różnych materiałów do izolacji elektrycznej (w tym polimerów, ceramiki, materiałów kompozytowych na izolatory itp.) stosowanych w trudnych warunkach (wysoka wilgotność, duże zanieczyszczenie, silne naprężenia elektryczne). Podstawowym materiałem do oceny jest odporność na ślady elektryczne i korozję przy napięciu o częstotliwości sieciowej (45 Hz-65 Hz), która jest podstawową normą przy doborze materiału izolacyjnego i kontroli jakości.
2. Metoda badania rdzenia (metoda nachylonej płaszczyzny)
Norma określa dwie główne metody testowania, obie wykorzystujące próbkę w nachylonej płaszczyźnie, urządzenie do testowania substancji zanieczyszczających ciecz i elektrodę w celu symulacji scenariusza wyładowania w postaci zanieczyszczenia powierzchni izolatora i wilgoci:
Metoda 1 (metoda stałego napięcia): Przyłożyć do próbki wysokie napięcie o stałej częstotliwości, wkraplać w sposób ciągły określony roztwór zanieczyszczeń (symulując zanieczyszczenie), rejestrować czas pojawienia się śladów przewodzących, korozji i przebić na powierzchni próbki oraz oceniać rezystancję materiału pod stałym obciążeniem elektrycznym. Jest powszechnie stosowany.
Metoda 2 (metoda wzmacniania krok po kroku): Rozpocznij od niskiego napięcia i stopniowo je zwiększaj, utrzymując każdy krok przez określony czas, aż próbka ulegnie uszkodzeniu. Zmierz napięcie śladowe i poziom odporności na korozję materiału, aby dokładniej ocenić granicę wydajności materiału przy różnych poziomach napięcia.